On First Novels

Origins is the first novel I've ever written.
I'm currently writing number seventeen.

It went through several transformations/translations including from Greek to Bulgarian and then English. It was written at times with a cheap BIC ball pen, an ancient typewriter I've bought from a shady communist in an open bazaar and even some portions of it on a laptop. I've finished it ten years before it was published while still a student. Some parts I've lost due to various reasons, some of them funny -like coffee accidents, others not so much like those that were in a box I forgot in Prague after a three day holiday of which I remember very little. I've never really wanted to change it. I probably never will but not because I think it's perfect -far from it.

What it does, is reminding me of a time I was younger and probably less obnoxious. Before the beta readers and the editing, endless reworking or rewrites etc. It's as simple as that. While I evolved both as a writer and a person -hopefully- and while it's probably true I need to just toss the whole thing out a window and write it from scratch, as I always preach it's the safer and advised thing to do - I don't want to :)

It's available for free and gotten a fair share of pounding from some reviewers/readers that have pointed at times its many shortcomings. I know them all, believe me. I respect the criticism even if it targets a different writer.  I'm elated with everyone that has loved it, or read it with an open mind.

But as everyone that has ever written anything at some point in his life will realize, a part of my younger self lives in it, a part we all lose when we grow up or get better. Flawed art isn't a decease. It's just art that needs more work done. Perfection is always subjective as much as elusive. Maybe I'll do a revision at some point if I feel like it but until then it'll stay like it is, a simple free for all story.

Those that have mustered the small patience its needed to finish it are hopefully rewarded moving on to the more mature sequels I've written a good ten years later. Writers evolve, stories evolve. Eventually, life moves us all forward.







 

Σε μια δεκαετία ΙΙI

Σε μια δεκαετια, τα περισσοτερα πραγματα αδερφε εχουν αλλαξει, το μονο που εχει μεινει σταθερο ειναι τα εξης τρια. Τα λεφτα, τα κοροιδα και οι γυναικες. Ενταξει το τελευταιο ελεγχεται, ποτε δεν μπορεις να εισαι σιγουρος στις μερες μας

Σε μια δεκαετία ΙΙ

Θυμάμαι οτι εφυγα απο την πολη, αν και θα επρεπε να πω, εφυγα απο την Γαριβαλδη αφου τοτε, ολη η πόλη στα δικα μου τουλαχιστον ματια ζουσε εκει... Στο στενακι αναμεσα σε αυτο που τωρα ειναι ο Σαραφης και την Base. Θεε μου, τι μαγαζι ηταν εκείνο; Οποιος την γνωρισε, οποιος θυμαται εκεινο το πραγμα, εκεινη την εκρηξη, την ανυπομονησια, το στυλ, τον ρυθμο και την μουσικη, εχει να το λεει μεχρι και σημερα.

Επεστρεψα σε μια πολη, οπου κυριαρχουν πλεον τα καφε, κραυγαλεα μεσα στην φτωχη υπολοιπη αναπτυξη, υπερβολικα οσο και ομορφα στα ματια των περισσοτερων ξενων γνωστων μου. Η μουσικη χαθηκε καπου λιγο μετα τα μεσα της δεκαετιας του ενενηντα, κυριως συμφωνα με την δικη μου περιεργη λογικη, γιατι οι περισσοτεροι εκφραστες της... πεθαναν. Εζησαν γρηγορα και πεθαναν νεοι. Το απολυτο ροκ σλογκαν.

Απολυτοι, απολυτη... απολιτιστοι.

Εμεις παντως ειμαστε ακομη ορθιοι. Κλεινουμε τα ματια και ονειρευομαστε, γλυστρισε διπλα μου και δωσε μου μια στιγμη... θα πρεπει να σε αφησω να φυγεις.

Σας αφηνω για την ωρα, περισσοτερα... την αλλη φορα.

Σε μια δεκαετια

Πόσο έχει αλλάξει η πόλη, που άφησες πίσω σου, πριν από τόσα χρόνια; Πολύ ειναι η πρώτη σου εντύπωση, λιγοτερο εώς καθόλου η δευτερη. Θα το σκεφτω ομως ολο αυτο και θα σας πω την αποψη μου με περισσοτερες λεπτομερειες συντομα.